سلامتی

از پرکردن دندان تا ایمپلنت | بیماری

دندون از چند قسمت تشکیل شده؛ قسمتی که دیده می شه، تاج اسمشه. تاج به وسیله بافت سختی به نام مینا پوشیده می شه. وظیفه این بافت سخت، حفاظت از ساختمونای زیرینه. اگه مینا آسیب ببینه، دیگه لایه های دندانی هم آسیب می بینه پس به مراقبت کافی نیاز داره. مینا خود به خود بازسازی نمی شه و بدون عصب حسیه.

 

پوسیدگی یه مریضی باکتریایی دندانیه که از شایع ترین مشکلات سلامت حساب می شه. بیشتر آدمایی که دچار پوسیدگی دندانی می شن در سنین کودکی یا بلوغ قرار دارن البته پوسیدگی دندون رو در همه سنین میبینیم.

 

پوسیدگی یکی از دلیلای اصلی از دست دادن دندون هاست و باوجود پیشرفتای بسیاری مانند معاینه منظم دندانا، به کار گیری فلوراید و بهبود بهداشت دندون  که در پیشگیری از پوسیدگی به عمل اومده، بازم تعداد خیلی از مردم جامعه به اون گرفتار می شن.

 

 

با یه چاله شروع می شه
اولین مرحله از پوسیدگی با ایجاد چاله های ظریفی در مینا شروع می شه که شاید اول فرد متوجه اون نشه، ولی با پیشرفت پوسیدگی، با درد همراه می شه، طوری که وقتی فرد مواد شیرین یا غذاهای گرم و سرد می خوره، این حالت شدید شدن می شه.

وقتی مینا از بین میره، عاج زیر اون در خطر قرار میگیره و راهی باز می شه که باکتریا می تونن بدون هیچ سختی ای  به مغز دندون ورود پیدا کنه.در این مرحله احساس درد متوسط تا شدید به وجود میاد و اگه درمان مناسبی اتخاذ نشه، امکان ایجاد آبسه زیاد هستش. پوسیدگی روندی طولانیه و معمولا یک تا دو سال زمان میبره.

 

چاله ها بیشتر هنگام معاینه تشخیص داده شده و درمان زودرس اونا مانع پیشرفت پوسیدگی می شه.دندانپزشک هم با به کار گیری یه سوند کوچیک و آینه می تونه پوسیدگی رو تشخیص بده. اطلاعات بیشتر درباره دندون و استخوانای دور و بر رو میشه با رادیوگرافی به دست آورد.

 

دندانپزشکان تا جایی که ممکن باشه تلاش در پرکردن یا عصب کشی دندون دارن تا عمر دندون رو بالا ببرن و فرد بتونه ازش استفاده کنه ولی در مراحل بعدی یعنی وقتی با بازسازی و اصلاح بشه دندون رو نگه داشت، راه های دیگری به مریض پیشنهاد می شه.

 

پرکردن دندون
روند پوسیدگی با خارج کردن بخش پوسیده دندون و پر کردن اون متوقف می شه. در وقتی که پوسیدگی وسیع باشه، به طور موقت دندون پر می شه تا حساسیت دندون نسبت به درمان مشاهده شه.اگه بعد از چند روز علائم نامطلوبی نبود، بازسازی موقت ورداشته شده و بازسازی دائمی جانشین می شه.

 

نوع ماده ای که واسه پر کردن استفاده می شه؛ به محل و نوع دندون بستگی داره. دندونای آسیای بزرگ بیشترین عمل رو انجام میدن و فشار زیادی رو در جویدن متحمل می شن پس نسبت به دندونای جلویی به ماده با دووم تری نیاز دارن. مواد پرکننده واسه دندونای جلویی باید به رنگ دندون باشه.

 

روکش گذاری
اگه دندون به حدی پوسیده باشه که بشه اونو با چند بازسازی کوچیک یا بازسازی بزرگ تر بدون خطر شکستن اصلاح کرد، لازمه دندون بعد از برداشتن قسمت پوسیده، روکش گذاری شه.روکش ممکنه از جنس چینی، فلزی یا ترکیبی از هر دو باشه. واسه ساختن روکش، از دندون قالب گرفته و به لابراتوار فرستاده می شه و بعد از انجام مراحلی، روکش رو روی دندون می چسبونن.

 

آبسه دندون
اگه دندون سریع بازسازی نشه، ممکنه به آبسه برسه؛ چون باکتریا از چاله عبور کرده و مغز دندون رو عفونی می کنن.آبسه باعث تورم و التهاب شده و عروق خونی رو متورم کرده و به اعصاب دندون فشار زیادی وارد می کنه که به درد شدیدی منجر می شه. عفونت ممکنه به ریشه و استخون گسترش پیدا کنه و اگه بموقع درمان نشه، باعث لقی و از دست رفتن دندون می شه.

 

 

روکش دندون
اگه دندون دائمی از دست بره، بدون تاخیر باید دندون دیگری جانشین شه. دندانامون طوری آرایش شدن که به دندونای مجاور کمک می کنن هم جهت با درست خود قرار گیرند.

 

خالی بودن فضای بین دندانی، دندونای مجاور رو به سمت فضای خالی کج کرده و کم کم تغییر آرایش دندانی اتفاق می افته و جویدن لقمه هم مشکل می شه.روکش دندانی مناسب به وسیله دندانپزشک انتخاب می شه. پل دندانی (بریج) راه درمانی مناسبیه.در این روش دندونای سالم بغل دستی تراشیده شده و  روکش روی اونا تعبیه می شه.

 

دندون مصنوعی متحرک
در این روش دندونای مصنوعی به یه پایه فلزی یا پلاستیکی وصل می شن و به وسیله قلابا یا بقیه وسیله نگهدارنده به دندونای طبیعی وصل و در جای خود ثابت می شن.دندونای مصنوعی متحرک معمولا ارزون تر از نوع ثابت (روکش یا بریج) هستن و در صورت افتادن میشه دندونای مصنوعی دیگری رو بهش اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین گفتن.

 

دندون مصنوعی کامل
اگه به دنبال مریضی شدید لثه یا پوسیدگی، تموم دندانا از بین بره، یه دست دندون کامل مصنوعی واسه فرد جفت و جور می شه.این نوع از دندانا هیچوقت جانشین دندون طبیعی نمیشه و چون سقف دهن همیشه به وسیله اون پوشیده می شه، طبیعتا بخشی از حس چشایی از کف میره.

 

ایمپلنت دندانی 
به جای دندونای مصنوعی، روکشا، بریج دندانی و پلاکای متحرک، میشه از ایمپلنتای دندون استفاده کرد.این دندانا جایگزینای دائمی هستن و هنگام غذا خوردن و صحبت کردن  حرکت نمی کنن و در جای خود ثابت هستن.

 

پایه ایمپلنت یه پیچ فلزیه که معمولا جنس تیتانیوم داره و از راه جراحی در استخون فک و زیر بافت لثه کار گذاشته می شه. این پایه مانند یه ریشه مصنوعی عمل می کنه و دندون مصنوعی یا روکش به اون وصل می شه.کاشت ایمپلت روند استخون سازی رو تحریک و به خاطر همین پایه ای محکم رو واسه دندون مصنوعی جفت و جور می کنه.کارکرد و احساس به وجود اومده به وسیله ایمپلنت بسیار مثل دندون طبیعیه.

 

ایمپلنت بهترین جایگزینه
هر فرد سالمی که یک یا چند دندون دائمی خود رو از دست داده باشه، می تونه از این روش واسه جانشین کردن دندون بهره ببره. آدمایی که دچار تحلیل لثه و استخون هستن، می تونن از دندون مصنوعی یا بریج استفاده کنن.

 

واسه تحلیل استخون فک، پیوند استخون به همراه کاشت ایمپلنت روش مناسبیه. افراد سیگاری یا بیماران گرفتار به دیابت، واسه این روش مورد مناسبی نیستن.مصرف تنباکو و دچار شدن به بعضی از بیماریا، قدرت بازسازی و مقاومت بدن در برابر عفونتا رو دچار مشکل می کنه و خطر شکست پیوند رو بالاتر می بره.این درمانا گران تر از دندونای مصنوعی یا روکشا هستن و قبل از بازسازی هر دندانی باید با دندانپزشک در این باره مشورت شه.

منبع:salamatnews.com

جمع آوری سلامت اکاایران جمع آوری سلامت اکاایران

Leave a Reply

Your email address will not be published.Required fields are marked *